Een onbereikbare hoogvlakte

Vandaag wil ik het Nasjonalpark Lierne bezoeken. Maar helaas door slechte informatie uit de reisgids wordt dat niet helemaal wat ik er van verwacht had. Verder staat de dag in het teken van het bestrijden van lage rugpijn en dat gaat al aardig lukken (102/4.742 km).

Stilte

Ik heb gisterenavond nog lang buiten gezeten  omdat het een warme avond dreigde te worden. Wat mij weer opviel is hoe ongelooflijk stil het hier is. Er is niets maar dan ook werkelijke niets te horen. Ik heb geen enkele vogel gehoord of brommende insecten. Aan het eind van de avond nog maar eens een keer de altijd effectieve lage rug oefeningen gedaan en daarna geslapen.

Omdat ik niet langs een verharde weg sta moet ik de volgende dag na het ontbijt ongeveer 20 km omrijden om naar Gäddede te reizen om via die plaats bij het Nasjonalpark Lierne  terecht te komen.  Maar eerst moet ik daar nog wat boodschappen doen en benzine tanken. Ik vraag gelijk of er ergens een drogist of apotheker zit om een crème te halen die de spieren helpt te versoepelen.

De aardige jongen aan de kassa zegt dat ze zelf  over een basis voorraad medicijnen beschikken maar helaas  gaat die voorraad niet verder dan paracetamol en ibuprofen. Ik zeg dat ik iets nodig heb als ‘tiger balsem’. Dat kent hij inderdaad maar dat heeft hij niet. De apotheek is helaas gesloten maar hij zal de eigenaar even bellen om in dit ‘noodgeval’ de crème te leveren. Helaas er wordt niet opgenomen.  Schreef ik eerder dat de Zweden wat terughoudend zijn in het aanspreken van mensen, als er een probleempje is dan helpen ze je graag.