Via onverharde wegen naar Hällingsåfallet

Vandaag reis ik naar de prachtige Hällingsafållet waterval en de tweede helft van de middag breng ik door aan de rand van een fraai meer (131/4.640 km).

Er is altijd een betere overnachtingsplek te vinden

Vanochtend vroeg opgestaan en na wandeling en ontbijt op pad gegaan naar Hällingsafållet. Hällingsafållet is een waterval die zich met een hoogte van 43 meter neerstort in een 800 meter lange kloof. Maar daarover later meer. Het is natuurlijk weer doodstil op de weg. En zoals me al vaker is gebeurd: Als ik wegrijd van de overnachtingsplek dan zie ik vrijwel altijd binnen een paar kilometer nog betere overnachtingsplekken dan de plek waar ik overnacht heb. Het zij zo. Je kunt niet altijd op de beste plek zitten.

Het landschap verandert nu langzamerhand in een berglandschap. Van ver kun je al bergen zien met ijsvlaktes maar dat is nog een paar uur gaans. Het is de vraag hoe lang die sneeuwvlaktes blijven want de komende paar dagen wordt een temperatuur van 30 °C voorspeld. Dat is ongelooflijk hoog voor dit gebied en daardoor ook beangstigend. De Zweden zullen al zwetend hun hittegolf moeten verwerken.

Ook hier worden de wegen weer omzoomd met bloeiende lupinebermen. Was ik een paar dagen geleden al enthousiast over de uitbundige bloei. Vergeleken met deze bermen waren die vorig bermen maar lullige bloemperkjes.