Dag 28: Van Gäddede naar Stora Blasjönnd

Een onbereikbare hoogvlakte

Vandaag wil ik het Nasjonalpark Lierne bezoeken. Maar helaas door slechte informatie uit de reisgids wordt dat niet helemaal wat ik er van verwacht had. Verder staat de dag in het teken van het bestrijden van lage rugpijn en dat gaat al aardig lukken (102/4.742 km).

Stilte

Ik heb gisterenavond nog lang buiten gezeten  omdat het een warme avond dreigde te worden. Wat mij weer opviel is hoe ongelooflijk stil het hier is. Er is niets maar dan ook werkelijke niets te horen. Ik heb geen enkele vogel gehoord of brommende insecten. Aan het eind van de avond nog maar eens een keer de altijd effectieve lage rug oefeningen gedaan en daarna geslapen.

Omdat ik niet langs een verharde weg sta moet ik de volgende dag na het ontbijt ongeveer 20 km omrijden om naar Gäddede te reizen om via die plaats bij het Nasjonalpark Lierne  terecht te komen.  Maar eerst moet ik daar nog wat boodschappen doen en benzine tanken. Ik vraag gelijk of er ergens een drogist of apotheker zit om een crème te halen die de spieren helpt te versoepelen.

De aardige jongen aan de kassa zegt dat ze zelf  over een basis voorraad medicijnen beschikken maar helaas  gaat die voorraad niet verder dan paracetamol en ibuprofen. Ik zeg dat ik iets nodig heb als ‘tiger balsem’. Dat kent hij inderdaad maar dat heeft hij niet. De apotheek is helaas gesloten maar hij zal de eigenaar even bellen om in dit ‘noodgeval’ de crème te leveren. Helaas er wordt niet opgenomen.  Schreef ik eerder dat de Zweden wat terughoudend zijn in het aanspreken van mensen, als er een probleempje is dan helpen ze je graag.

Mijn bijdrage aan het complotdenken

Rond 10.00 uur rijd ik de 20 km naar  het natuurpark Lierne dat overigens net over de grens met Noorwegen ligt. Iets opmerkelijks: ik heb al eerder de loftrompet geblazen over de prachtige met lupinen bevolkte bermen. Dat is ook het geval op de wegen rond Gäddede.

Maar wie schetst mijn verbazing dat voorbij het bord Noorwegen er geen enkele Lupine, maar dan ook geen enkele, te vinden is. Is hier een complot gaande? Roeien de Noren de lupinen met tak en wortel uit? En zaaien de Zweedse kantonniers dan ieder voorjaar weer lupinen uit? Beide mogelijkheden lijken me niet erg realistisch maar wat is er dan wel aan de hand?

Nasionalpark Lierne

Als ik bij het Nasionalpark Lierne aankom dan blijkt dat een weg te zijn die geheel begroeid is met hoog gras. Zo kom ik er dus niet. Navraag leert me dat er een veel makkelijker route is. Die dus maar gereden. En ik kom inderdaad uiteindelijk via onverharde wegen aan bij een parkeerplaats van waaruit je het park kunt betreden. Maar de beloofde kale vlakte is er niet te zien. Het is een bijzondere vlakte waar de Sami hun rendieren late grazen. We zijn immers al een stuk in Lapland doorgedrongen.

Ik vraag aan andere bezoekers hoe je het makkelijkst en snelst op die hoogvlakte kunt komen. Helaas er is geen makkelijke en snelle route er naar toe. Het is minstens 9 km wandelen over steile paden en vlonders. Heen en terug zal vandaag niet meer goed lukken.

De misleidingen van de reisgidsen

Met prachtige foto’s uit het ANWB camperboek Zweden wordt je verlokt om deze wandeling te maken. Maar ik vrees dat dit weer zo een reisboek is waarvan de plaatsen zelf heel vaak niet bezocht zijn door de auteurs zelf en dus maar wat opschrijven. Volgens mij is in de reisboekensector plagiaat een geliefde bezigheid. Maar ik laat me niet nog een keer in deze val lopen want ik zie een patroon.

Hoe algemener en vrijblijvender de teksten hoe groter de kans is dat de auteurs er nooit geweest zijn en dus geen specifieke informatie kunnen geven. Wat te denken van een volgende tekst: “Wanneer de bladeren licht ritselen in de wind, klinkt het ongelooflijk delicaat en mooi: langs de oevers van het Jormavattenetmeer liggen statige berkenbossen, die wandelaars verrukken met hun lichte kronen. De zon schijnt er door de berkenbladeren nooit te veel. Maar het is er ook nooit zo schaduwrijk dat het onaangenaam koel zou kunnen worden.” En zo reutelt de tekst nog een tijdje door met tal van ambitieuze stijlfouten: nietszeggende mooischrijverij. Heb dus maar geen vertrouwen in de deskundigheid en de ervaring van deze auteurs.

De beruchte muggen van Laponia

Ondanks deze tegenvaller ga ik toch maar op stap. Goed voor Luna en goed voor mijn rug. Ik loop ongeveer 1 uur in de richting van het plateau maar dan krijgen we te veel last van muggen en vliegen. Ik kan me nog beschermen met Deet. Maar dat kan Luna helaas niet en zij bindt de strijd aan met iedere afzonderlijke vlieg. Een bij voorbaat verloren gevecht. Weer terug bij de auto lunchen we en keren we terug naar Gäddede om van daaruit door te rijden in de richting van Stora Blåsjön. Maar voor we daar aankomen vind ik al een overnachtingsplaats want het is inmiddels erg warm geworden. Dat duurt nog 3 dagen zo. En Luna begint er last van te krijgen. Dus rustig aan morgen.

Gekookt, oefeningen gedaan en nog een stuk met Luna gelopen in de koele vroege avond en dan schrijf ik de rest van de avond het blog. De oefeningen en de wandelingen beginnen nu al hun vruchten af te werpen. Ik heb sinds vanmiddag een stuk minder last van de rug.