Dag 57: Van Falkenberg naar Domsten

De Zuidwest kust van Zweden

Een laatste etappe door Zweden langs de westkust (165/9.459 km)

De teloorgang van het typische Zweden

Vandaag is het waarschijnlijk de laatste etappedag door Zweden. Hoe meer ik naar het zuiden rijd, hoe minder kenmerkend de omgeving wordt. De steden vallen nauwelijks nog te onderscheiden van andere Europese steden, zeker wat de buitenwijken betreft. Er is bijna geen houten huis te vinden en de rood geschilderde huizen zijn nog mondjesmaat aanwezig. Ik volg wel zo min mogelijk de snelwegen en zoek de routes langs de zee.

Tylosand

De eerste plaats waar ik een korte pauze houd is Tylösand. In mijn gewraakte gids wordt deze plaats gekenschetst als een zeer luxe badplaats. Maar luxe is er ver te zoeken.

Net als bij andere badplaatsen bevindt zich vlak achter de duinen een ongelooflijk eenvormige verzameling van vakantiehuisjes. De huisjes zijn nauwelijks groter dan een paar vierkante meter met een nog kleiner tuintje. Het gaat om honderden zo niet om ruim over de duizend vakantiehuisjes. Dat associeer ik toch niet met een luxe badplaats. Maar voor de bewoners prima. Je hoeft de eerste duinenrij maar over te klimmen en je bent aan het strand.

Halmstad

Halmstad is al ontstaan rond 1300 maar door een alles verwoestende brand in 1619 heeft de Deense koning deze stad weer laten opbouwen tot (volgens de gewraakte gids) een ideale renaissancestad. Wel dat is ofwel een leugen ofwel de gemeentebesturen hebben er alles aan gedaan om de pracht en praal van deze stad grondig om zeep te helpen. Ik houd beide opties open. Maar het is wel een feit dat Zweedse gemeentes een groot talent hebben ontwikkeld om de steden er zo onaantrekkelijk mogelijk te laten uitzien.

Ik spreek een man aan om te weten te komen welke de meest interessante straten zijn om door te lopen. Hij noemt de Stora Torg en de Storgatan. Maar, zegt hij waarschuwend, heb maar niet al te hoge verwachtingen want echt mooi is het niet. En dat blijkt waar te zijn. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat een op zich enkele fraaie gevel volledig aan het zicht onttrokken wordt door er een ongekend lelijk overdekt terras voor te zetten. In het park dat net buiten de stadspoort ligt spreek ik weer iemand onder andere over dit fenomeen. Hij beaamt het en zegt dat degene die betaalt ook bepaalt. Maar is er dan geen regulering vanuit de gemeente mogelijk? Daar moet de man hartelijk om lachen. Zweden haten overheidsingrijpen en dat gebeurt dan ook niet.

Als ik terugloop weigert Luna nog een stap door de Storgatan te zetten. Ze gaat zitten en kijkt me aan: knappe jongen die mij hier nog door deze straat laat lopen. Omlopen dan maar.

Weer zo een teleurstelling na de waarderende en soms wel bewonderende beschrijvingen in de reisgidsen. We klagen wel vaak over Amsterdam maar als ik mijn geboortestad vergelijk met deze troosteloze steden dan doet Amsterdam het nog niet eens zo gek.

Kullaberg

Terug naar de kust maar weer. En daar wacht mij een aangename verrassing. De weg naar het uiteinde van het schiereiland Kullaberg gaat door een mooi bebost gebied afgewisseld door kleine landbouwgebieden. Ook passeer ik enkele smaakvolle badplaatsen.

Aan het einde van het schiereiland dat op een rotspunt ligt heb ik een mooi uitzicht over de omringende zee. Er staat ook een (niet zo fraaie maar ongetwijfeld functionele) vuurtoren, die qua lichtopbrengst de krachtigste van Zweden blijkt te zijn.

Domsten

Het is inmiddels al over vieren als ik in Domsten aankom. Ik probeer eerst een ticket te reserveren voor de ferry van Helsingborg (Zweden) naar Helsingor (Denemarken). Maar de website geeft aan dat er geen boekingen voor maandag mogelijk zijn. Dat verhaal ken ik. Ik rijd morgenvroeg maar naar de haven zelf om daar gewoon offline een ticket te kopen. Dat is me eerder ook gelukt.

In Domsten vind ik een mooie overnachtingsplek in een fraai dennenbos dat overgaat in een grasland dat op zich weer grenst aan de kust. Ik ga met Luna nog een flink stuk langs de kust lopen. Ook hier is het weer doodstil. Ik ben de enige op het strand en op het weidegebied achter de duintjes liggen of spelen niet meer dan 20 ouders met kinderen.