Toledo

Vanochtend op de 61^e dag van de Camperreis Spanje ben ik bijna in vriesweer op pad gegaan. Het eerste gedeelte van de route door de Sierra de Gredos is indrukwekkend. De laatste 100 kilometers voor Toledo zijn een beetje saai. Maar dat was een rustige aanloop voor een overweldigend bezoek aan Toledo. Wat een mooie stad! Ik was van plan diverse gebouwen te bekijken maar ik ben niet verder gekomen dan de Kathedraal. Daarna met de bus terug naar de overnachtingsplek op een camping nabij Toledo. In tegenstelling tot de plannen zal ik nog een dag extra in Toledo doorbrengen.

Door de Sierra de Gredos

Vanochtend was het bij het wakker worden heel erg koud. 1 Graad slechts gaf de thermometer aan. Ik was gisteren bij de een na laatste zin van de post iets te optimistisch over het verschijnen van de avondzon want een uur later hoosde het weer van de regen. En dat betekent meestal dat het hoger in de bergen in sneeuw overgaat. Dat bleek dan ook vanochtend. Het was duidelijk te zien dat de sneeuwgrens een behoorlijk eind was gezakt op de bergketen waarop ik uitzicht had vanuit de bus.

Jerez de la Frontera

Vandaag op de 44^e dag van de Camperreis Spanje reis ik in een klein uur naar Jerez de la Frontera. De hele dag verblijf ik in die sfeervolle stad waar ik terecht kom in een Flamenco-café, de Tio Pepe bodega, de stad doorkruis en tenslotte de grote processie van Goede Vrijdag tijdens de Semana Santa meemaak. Een overladen programma maar ik had er geen minuut van willen missen.

Ik word vanochtend wakker van de regen. Maar als ik de weer-app raadpleeg zie ik dat het spoedig zal opklaren en als de zon doorbreekt rond 09.00 uur ga ik op weg naar Jerez de la Frontera. In de gidsen heb ik gelezen dat het niet zo een bijzondere stad is (niet veel bezienswaardigheden) afgezien van het feit dat de stad het centrum is van de productie van sherry wijnen.

Voordat ik naar Jerez rijd moet ik nog even het gebak afleveren bij de mensen die mij gisteren zo goed en geduldig hebben geholpen bij het moeizaam keren van de auto op een steile helling. Als ik voor het hek van hun huis sta komt de man die me gisteren geholpen heeft naar buiten met een verbaasd gezicht. Ik zeg hem in mijn beste Spaans dat ik hem kom bedanken voor de hulp van gisteren. Dan komt er een grote lach op zijn gezicht en zegt hij dat dat niet had gehoeven maar hij neemt het in dankbaarheid aan en bedankt me met een omhelzing.

Ik wil weg gaan maar dat gaat niet zo maar. Ik moet even binnen komen om naar de verbouwing te kijken waar hij mee bezig is. Hij is werkelijk een krot aan het opknappen en het doet me erg terugdenken aan de tijd toen ik mijn huis, dat door vrienden en familie eveneens als een krot werd bestempeld, aan het verbouwen was. Ik probeer dat duidelijk te maken, wat maar half lukt, en wens hem en zijn zonen veel succes verder met de verbouwing.

Malaga

Op de 38^e dag van de Camperreis Spanje wilde ik, omdat het mooi weer beloofde te worden, de stad uitgaan om een van de wandelingen te maken. Maar helaas dat lukte niet. Daarvoor in de plaats bezocht ik het Museo Carmen Thyssen en het Museo de Malaga. Dat was geen straf.

Ik werd vanmorgen in Malaga in alle vroegte al gewekt door veel lawaai om de bus heen. Het lawaai bleek afkomstig te zijn van mensen die een vlooienmarkt aan het voorbereiden waren en dat natuurlijk net rond mijn bus zodat ik niet kon wegrijden en ik het oorspronkelijk plan om een wandeling buiten de stad te maken moest laten varen.

Spanjaarden zijn in het verkeer over het algemeen zeer gedisciplineerd. Ze wachten bij voorbeeld bij de voetgangersoversteekplaatsen tot het licht op groen springt en dat kan soms heel lang duren. Heel anders dan in Nederland waar je meer de indruk krijgt dat rood het teken is dat je over moet steken.

Maar vreemd genoeg hebben ze die discipline niet als het op parkeren aan komt. Dubbel parkeren vinden ze de gewoonste zaak van de wereld en de lijnen die op een parkeerplaats uitgezet zijn lijken er voor gemaakt te zijn om met het midden van de auto op zo een lijn te gaan staan en liefst er geheel buiten. Dus ook in dit geval.

Als ik vragend rondkijk en me achter me oren krab, zien de marktlui dat ze een probleem hebben veroorzaakt. Je kunt niet kwaad worden op Spanjaarden want ze zijn onmiddellijk bereid om je te helpen. Dus de eerste die naast mijn bus staat gebaart dat hij bereid is zijn boeltje tijdelijk te verplaatsen en hij krijgt zijn buurman ook zo ver. Maar die blijkt ook weer een buurman te hebben en dat gaat zo even door. Dus ik gebaar dat ze de moeite maar niet moeten doen om een hele volksverhuizing te organiseren. Ik vond vorige keer Malaga al heel leuk dus er zal best nog wel iets te vinden zijn dat de moeite is om te bekijken.

Cordoba

De 36^e dag van de Camperreis Spanje besteed ik vrijwel geheel in de wonderschone stad Cordoba. In de avond reis ik door naar Malaga om morgen op tijd in de garage te zijn voor een reparatie.

Het belooft qua weer een mooie dag te worden. Een strak blauwe lucht en een snel stijgende temperatuur. Ik vertrek vanuit Almodovar del Rio om ca. 8.30 uur voor een half uur durende reis naar Cordoba.

Van te voren heb ik via internet kaarten proberen te kopen voor de beroemde Mezquita en het Alcazar. Op de websites van beide bezienswaardigheden krijg ik het bericht dat er geen kaarten meer beschikbaar zijn. Maar door ervaring wijs geworden laat ik me niet afschrikken. Voor de Mezquita lukt het me om bij een commerciële organisatie een ticket te bemachtigen (wel voor de dubbele prijs). Ik moet me daarvoor om 17.30 uur bij een bepaald adres melden. Maar ik neem dat maar voor lief want de Mezquita wil ik niet missen. Het lukt me helaas niet om via welke website dan ook om een kaart te kopen voor het Alcazar.

Sevilla

Vandaag op de 32^e dag van de Camperreis Spanje ga ik nog een keer naar Sevilla. Ik bezoek het Real Alcazar. Daarna loop ik nog een stuk door de oude Joodse wijk Santa Cruz.

Vandaag wil ik in Sevilla het Real Alcazar (met klemtoon op tweede lettergreep en niet op de derde lettergreep). Ik vertrek niet zo heel vroeg omdat het nog slecht weer is. Het heeft vannacht ook weer heel hard geregend. Maar in de loop van de ochtend zal het beter worden.

De bustocht naar Sevilla is al een avontuur op zich. De bussen zijn in het algemeen heel oud, maken veel lawaai en worden in het algemeen bestuurd door chauffeurs met formule 1 ambities (ze zijn overigens heel aardig en behulpzaam). Dat levert hier in Spanje geen negatieve reacties op van de passagiers. Nee, ze moedigen het zelfs aan. Twee keer rijdt de bus door rood licht. Veel stoelen zitten niet goed vast en de stangen waar je je aan moet vasthouden zitten vaak los aan de onderkant zodat je als een aap aan een liaan door de bus heen kunt vliegen. Ik heb het weer overleefd