Verkoeling op komst

Ik rijd vandaag naar het oosten om het plaatsje Storuman, het stuwcomplex van Kattisavan en Lycksele te bezoeken. Maar een heftig onweer zorgt er voor dat dat niet haalbaar is (167/7.044 km).

Storuman

Ik rijd eerst naar het begin van de nieuwe route. Die begint in het stadje Storuman. Er is niet veel bijzonders te zien in dit overigens vriendelijke plaatsje, maar ik heb een apotheker nodig en een opticien. Beide zijn gevestigd in dat stadje.

De apotheek is piep- en piepklein. Het pand kan nauwelijks ruimte bieden aan de twee medewerkers die er aanwezig zijn. Ik leg mijn probleem uit en vraag om talkpoeder. Dat hebben ze maar de vriendelijke verkoopster vraagt of er niet meer aan de hand is en of er niet andere hulpmiddelen ingezet moeten worden met de waarschuwing dat een medisch probleem nooit onderschat moet worden.

Ik kan de door haar voorgestelde alternatieven met redenen afwijzen. Dan vraagt ze of ik nog voldoende andere middelen in huis heb. Paracetamol? Nee dank u. Ibuprofen? Nee dat heb ik nog. Iets tegen maagproblemen op reis? Nee heb ik ook in de reisapotheek. Moet er verder nog iets aangevuld worden in de reisapotheek. Neeeeee ik heb alles al! Aardig bedoeld maar als ik op alles ja gezegd had was waarschijnlijk de hele winkelvoorraad uitverkocht in deze kleine en vriendelijke apotheek.

Dan de opticien. Die zit tegenover de apotheek. Helaas, de opticien is op vakantie. Tja daar heeft die vrouw/man ook recht op. Dan nog maar een paar dagen voort met een zonnebril met één oor. Of hoe heet zo een onderdeel eigenlijk?

Een ’tussendag’

Vandaag maar een heel korte blog. Door de wijziging in het routeschema van enkele dagen geleden sluiten de routes niet meer zo goed op elkaar aan en moet ik dus een sprong van de ene route naar de andere maken. Dit is zo een sprong: van Mo i.Rana naar Storuman (155/6.877 km).

Het is weliswaar een mooie route maar we zijn in Zweden en het is dus per definitie een eentonige route met veel jong bosgebied en heel veel meren.

Het laatste deel van de Kystriksveien

Vandaag het laatste deel van de mooie Kystriksveien afgelegd. Evenals gisteren val je op deze route van de ene verbazing in de andere over zo veel natuurschoon (175/6.722 km). 

De veerdiensten

Vandaag vallen er twee ferry-overtochten onder de te rijden route. Beide overtochten zijn gratis. Ik vermoed dat als de veerdienst een essentieel onderdeel van weg 17 is dat hij dan gratis is maar als er over de weg een redelijk alternatief is dat je dan voor de overtocht moet betalen.

De eerste oversteek is van Esøya naar Agskärdet. Dat is slechts een overtocht van een half uurt. De tweede overtocht is die van Jektvika naar Kilboghamn en die duurt meer dan een uur. Daar komt dan nog de wachttijd bij.

Over de Kystriksveien

Vandaag in de richting gereden van Kystriksveien die ik vandaag wil rijden. Ik kom eerst langs de bekende tijdewisseling van Saltstraumen. Daarna rijd ik deze prachtige route door tot aan Esoya waar ik een overnachtingsplek vind nabij een kerk. Zoals gezegd het is een prachtige route maar helaas eindigt hij in mineur (176/6.547 km).

Nut en noodzaak van huid bedekkende kleding en Deet

Vanochtend vroeg opgestaan en eerst een wandeling met Luna door het natuurpark gemaakt waar ik gisteren mijn overnachtingsplek vond. Als ik terugkom van de wandeling arriveert er net een jong stel dat een hike wil maken naar een plek die ik niet ken. Als ze uit de auto stappen worden ze al gelijk belaagd door vliegen en muggen (waar ik overigens veel minder last van heb).

Ze hebben t-shirts aan met korte mouwen en korte broeken. Ik zeg ze dat ik vrees dat die wandeling geen groot succes zal worden als ze niet eerst andere kleding aantrekken die de huid bedekt. Bovendien raad ik ze aan om bij zo een dagtocht toch een middel als Deet te gebruiken. Dat helpt echt. De jongen denkt dat dat niet nodig is maar het meisje heeft er wel oren naar.

Ik bied ze aan om mijn Deet te gebruiken en dat dat waarschijnlijk voldoende zal zijn voor de tijdsduur van de hike, Het meisje gaat er graag op in en wil alsnog huidbedekkende kleding aantrekken en wil graag mijn aanbod aannemen om Deet te gebruiken.

De jongen denkt dat het niet nodig is. Zodra het meisje omgekleed is en Deet gesmeerd heeft merkt ze gelijk het verschil. Weinig last van muggen en vliegen en de jongen staat nog steeds wild om zich heen te slaan. Dat overtuigt hem ook en ook hij wisselt van kleding en leent mijn Deet. Beiden gelukkig op pad. Vreemd dat ik toch veeeel minder last heb van vliegen en muggen. Ik trek geen ongedierte aan, laten we het daarop houden.

Een afwisselende route naar het zuiden

Na een controle van de remmen rijd ik verder naar het zuiden over de wonderschone route E6. Er is zo veel te zien dat ik meerdere keren stop om te pauzeren en rond te kijken. In de buurt van Fauske vind ik een mooie overnachtingsplek (225/6.371 km).

Remmen goedgekeurd

Ik ben relatief vroeg wakker en opgestaan. Het wordt weer een warme dag. De hittegolf wordt nu uitgebreid tot en met donderdag. Daarna zal de temperatuur dalen tot 18 °C. Eerst zien (voelen) dan geloven.

Rond 9.00 uur rijd ik naar de plaatselijk garage in Ballangen om mijn remmen te laten nakijken. De monteur luistert naar mijn verhaal en zegt dat hij 99 procent zeker is dat de klauw-greep van de handrem de werkelijke oorzaak is van het weigeren van de voetrem. Maar voor mijn gemoedsrust wil hij het percentage opschroeven naar 99,999 door het hele remsysteem even na te kijken. Conclusie: alles werkt prima het moet dus wel de handrem geweest zijn, zeker omdat je nu geen enkele last meer hebt. Ik wil afrekenen maar daar wil hij niet van horen: service van de zaak en uw gemoedsrust werkt als een beloning voor mij. Ik had nog een pak stroopwafels en die wilde hij wel aanvaarden.