De Zweden en hun geschiedenis

Ik kom veel te weten over Zweden in het Jamtli museum in Östersund. De daarna volgende tour mislukt een beetje maar de overnachtingsplek maakt alles weer goed (113/7.895 km).

Afgesloten weg

Vanochtend wil ik naar het Jamtli museum waar ik veel over gehoord heb. Maar eerst moet ik de ‘waterhuishouding’ van de camper op orde brengen. Dat is geen probleem want het museum gaat pas om 11.00 open. Als ik rond 8.00 uur van de oevers van het meer wil vertrekken merk ik dat voordat ik de weg op wil draaien er een slagboom is neergehaald die ik gisteren niet gezien had. Sta ik dan toch te veel op privé terrein ondanks het Allemansrätten (iedereen mag op andermans land lopen en verblijven mits het niet te dicht tegen het bewoonde gedeelte aan ligt). Ik krijg al visioenen van boze boeren die met rieken achter mij aanhollen en mij willen spiesen.

Ik bel aan bij het meest nabijgelegen huis en daar verschijnt iemand op het balkon van de slaapkamer en gebaart dat hij naar beneden komt. Het blijkt het tegengestelde van een boze boer te zijn. Oh, sorry, ik was gisteren laat thuis en heb vergeten het hek open te zetten. Ik zal gelijk de sleutel pakken en het hek openen. Sorry voor het ongemak. Dat had niet mogen gebeuren enz. enz.

Dat hadden we in Nederland wel anders aangepakt.

Regen, regen, regen

Geen topdag vandaag door de vele regen en de wat saaie lange route (334/7.782 km).

250 kilometer naar het zuiden

Het was al voorspeld dus het is niet als een verrassing gekomen dat het bijna de hele dag geregend heeft. En niet zo’n klein beetje. Vanochtend al rond 8.00 uur vertrokken vanuit Långnäset. In tegenstelling tot gisteren is de etappe van vandaag goed verlopen. Het was wel een vrij grote afstand en er was onderweg ook niet veel meer te zien dan het toendra- en boslandschap.

In de buurt van Strömsund ga ik rechtop in de auto zitten want dit gebied schijnt in Europa de hoogste dichtheid van bruine beren te kennen

Geen beer gezien.

Strömsund

Wel bij binnenkomst van Strömsund over de brug gereden die in die ‘fantastische’ reisgids van de ANWB de miniatuurversie van de Golden Gate Bridge moet zijn (geen eigen foto). Een belediging voor de architecten van die iconische brug in de Verenigde Staten.

Wat is Zweden toch groot zeker als je verkeerd rijdt

Vandaag een route met veel hobbels en déjà vu’s (265/7.448 km).

Grrrrrrr

Ik ben net aangekomen op mijn overnachtingsplek en kruip maar meteen achter de computer om mijn blog op te stellen en mijn frustraties van mij af te schrijven.

De koelkast

De dag begon met het zoeken van een bedrijf dat mijn koelkast weer in orde kon krijgen. Daarnaast moest ik boodschappen doen. Beide namen nog wat tijd in beslag. Ik kreeg in totaal drie adressen van bedrijven die mijn koelkast weer aan de gang konden krijgen. Maar helaas het is hoogzomer en bijna iedereen is op vakantie. Met name de elektrotechnici die ik hard nodig had.

Ik kreeg nog wel de suggestie om het in een grotere stad te proberen zoals Ostersund. En laat ik nu net in die richting moeten reizen. Een ramp is het overigens niet want ik kan de koelkast in de avond en de nacht met gas koelen en de isolatie van die koelkast is zo goed dat hij overdag makkelijk 12 uur koud blijft.

Een dag in Granberget

Een dag waarin niets en eigenlijk van alles tegelijkertijd gebeurt. Daarvoor hoef je niet heel erg actief te zijn (1/7.173) km.

Beidt uw tijd

Wat een gedwongen rustdag scheen te worden is anders uitgepakt. De voorspelde hoeveelheid regen van 3 cm. Is bij lange na niet gehaald en eindigde in een regendag met slechts enkele millimeters neerslag. Dat gaf de gelegenheid om allerlei klusjes te doen die ik al lange tijd voor mij uitgeschoven had. Daarnaast veel gewandeld met Luna in een omgeving die niet veel veranderde maar indrukwekkend was door de uitgestrektheid. Weer eens wat anders dan het Geuldal.

Tijdens het begin van een van de wandelingen op een plateautje een nog mooiere overnachtingsplek gevonden dan waar ik nu stond. Slechts 250 meter verwijderd maar mooi genoeg om daar naar toe te verhuizen. Lange tijd nog buiten kunnen zitten lezen en genieten van de dreigende brede laaghangende regenwolken in een verpletterende stilte. Dat zijn momenten dat je je werkelijk één gaat voelen met je omgeving.

Een vergeefse tocht

Vandaag is niet mijn meest geslaagde dag om het zacht uit te drukken. Ik heb dan ook maar één foto gemaakt en als compensatie neem ik die twee keer in de tekst op (128/7.172 km).

Lycksele

Het is niet anders maar weer een korte blog. Het zit me niet mee vandaag.  De mooie overnachtingsplek aan een grindpad is niet ver gelegen van het plaatsje Lycksele. Lycksele wordt in de reeds door mij eerder verfoeide reisgids ANWB Camperboek Zweden beschreven als ‘stedelijk en bruisend’. Het is de oudste stad van Lapland en vindt zijn oorsprong in een traditionele Samische markt dat tegenwoordig een openluchtmuseum is. Daar moet ik toch eindelijk een samenhangend beeld kunnen krijgen van de cultuur van de Sami. Ik had het kunnen weten maar de realiteit is anders.

Als ik er aankom blijkt er een feestdag te zijn met kermis en al wat daarbij hoort. Bovendien is op het terrein waar het openluchtmuseum zou moeten zijn een show bezig met oldtimers en classics die alleen toegankelijk is tegen forse betaling. Ik loop het plaatsje binnen op zoek naar een bruisend centrum. Maar niets daarvan. Het is een klein stadje dat lijkt volgebouwd met gebouwen uit de 60-er en 70-er jaren van de vorige eeuw. Wat een troosteloze lelijkheid. Inderdaad dit is een plaats waar ik niet dood gevonden wil worden en ook niet levend.

Ik ben nog steeds op zoek naar een opticien om mijn zonnebril te repareren. Er zijn er gelukkig twee: de eerste is gesloten en de tweede eveneens.