Dag 43: Granberget

Een dag in Granberget

Een dag waarin niets en eigenlijk van alles tegelijkertijd gebeurt. Daarvoor hoef je niet heel erg actief te zijn (1/7.173) km.

Beidt uw tijd

Wat een gedwongen rustdag scheen te worden is anders uitgepakt. De voorspelde hoeveelheid regen van 3 cm. Is bij lange na niet gehaald en eindigde in een regendag met slechts enkele millimeters neerslag. Dat gaf de gelegenheid om allerlei klusjes te doen die ik al lange tijd voor mij uitgeschoven had. Daarnaast veel gewandeld met Luna in een omgeving die niet veel veranderde maar indrukwekkend was door de uitgestrektheid. Weer eens wat anders dan het Geuldal.

Tijdens het begin van een van de wandelingen op een plateautje een nog mooiere overnachtingsplek gevonden dan waar ik nu stond. Slechts 250 meter verwijderd maar mooi genoeg om daar naar toe te verhuizen. Lange tijd nog buiten kunnen zitten lezen en genieten van de dreigende brede laaghangende regenwolken in een verpletterende stilte. Dat zijn momenten dat je je werkelijk één gaat voelen met je omgeving.

Wat ik lees

Vandaag het tweede bekende boek van Lucas Rijneveld: Mijn lieve gunsteling gelezen. Rijneveld won eerder op sensationele wijze de bookerprize voor haar debuutroman De avond is ongemak. De vraag kwam dan al snel naar boven of ze zichzelf kon evenaren of zelfs overtreffen met haar tweede roman. Nou dat is gelukt!

Eerder karakteriseerde iemand deze roman als ‘een walgelijk mooi’ boek. Beter kun je het boek niet omschrijven in drie woorden. ‘Walgelijk’ vanwege de thematiek die aangesneden wordt en ‘mooi’ vanwege de uitmuntende stijl waarin het boek geschreven is.

Het gaat om de ontluikende en obsessieve liefde van een 49 jarige veearts voor de 14-jarige dochter van een cliënt van de veearts. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van de veroordeelde veearts en verwoordt de wens om te ontkomen aan het plattelandsleven, het verwerken van verlies, verboden liefde, eenzaamheid en identiteit. Geen stijlfiguur wordt gemeden om recht te doen aan deze thema’s. Het boek geeft de urgentie fantastisch weer om het verhaal te vertellen. Niet in de laatste plaats door de ca. vijf pagina’s lange hoofdstukken die vrijwel alle uit één zin zijn opgebouwd. Toch blijft het boek heel goed leesbaar.

Mijn bedenking tegen de overvloedige gedachtenrijkdom van het 14-jarige meisje verdween als sneeuw voor de zon toen ik eerder de gedachtenrijkdom van Rijneveld zelf leerde begrijpen uit krantenartikelen en interviews.

In één woord: fascinerend en walgelijk mooi. Sinds 2022 niets meer van haar/hem vernomen. Ze is toch niet gestopt???