Dag 26: Van Tallsjö naar Alanäset

Op weg naar de Wildernisweg

Vandaag een super korte blog omdat er afgezien van een rit naar Alanäset geen verdere activiteiten worden ondernomen (247/4.509 km).

De nacht overleefd

Vannacht ben ik niet opgegeten door beren. Dat dankzij ingrijpen van Luna want voor ze gaat slapen wilde ze nog even naar buiten om even flink te blaffen en de beren te waarschuwen dat ze het niet in hun hoofd moeten halen om vannacht langs te komen want dat ze dan met haar te maken krijgen. Met haar staart tussen de achterpoten sukkelt de heldin trots terug. Vannacht is het koud geworden, slechts 4 °C en dat is zelfs voor Luna te koud dus komt ze aan het voeteneinde op het dekbed liggen om warm te blijven.

Naar het begin van de Wildernisweg

Rond 9.00 uur vertrokken voor een traject van ca. 100 km naar Strömsund waar de zgn. Wildernisweg begint. Het schijnt een prachtig traject te zijn door wilde natuurgebieden. Er wordt aangeraden om in Strömsund diesel te tanken en boodschappen te doen omdat je onderweg niet veel mogelijkheden krijgt. Maar nadat ik getankt had bij Strömsund ben ik na 35 km nog twee andere benzinestations tegengekomen. Het zal dus wel meevallen met de ontberingen die mij te wachten staan.

De route naar Strömsund is weer prachtig. Hij voert door een eindeloos bosgebied waar ook aan bosbouw wordt gedaan. Grote percelen worden ontbost. Er hoeven geen nieuwe bomen aangeplant te worden want de natuur zorgt daar zelf voorl.

Alanäset

Voorbij Strömsund rijd ik door naar Alanäset, een prachtig dorp op een schiereiland met bijna overal uitzicht op een heel groot meer. Het dorp beschikt over een prachtige kerk (althans van de buitenkant) en daaraan kun je zien dat we tegen de grens van Noorwegen aan zitten.

Hij heeft qua structuur veel weg van de staafkerken die je zo vaak in Noorwegen tegenkomt. Een gelaagde opbouw. Alleen spierwit en niet de voor de staafkerk kenmerkende donkere houtkleur.

Ik wil een late lunch nemen en vind een mooie plek aan het meer. Die is zo mooi dat ik besluit om hier te overnachten. Maar de plek is bij meerdere mensen bekend en in de loop van de middag komen er nog 5 campers langsrijden die ook besluiten om de nacht hier door te brengen.

In de middag lees ik wat en doe een poging om te zwemmen. Maar het water is nog ijskoud en langer dan 5 minuten (naar boven afgerond) houd ik het niet uit. Morgen het eerste traject van ca. 100 km over de Wildernisweg.