Dag 9: Van Kronobäcks Klosterkyrkoruin naar Korsmon
Toch nog een ferry naar Gotland weten te boeken
Vandaag is het een soort tussendag. Ik rijd van de ene uitgestippelde route naar de andere. Die nieuwe route loopt door een gebied waar veel aan glaskunst gedaan wordt (160/1.825 km).
Toch nog een ferry naar Gotland?
Na de gebruikelijke ochtendwandeling met Luna vertrek ik naar de volgende route door een gebied waar veel aan glaskunst wordt gedaan. Maar eerst rijd ik naar de haven van Oskarshamn. Dat is het havenstadje waarvandaan de ferry naar Gotland vertrekt. Toch maar even ter plekke informeren of de prijzen echt zo extreem hoog zijn als op het internet vermeld staat en vragen of huisdieren inderdaad niet mogen worden vervoerd. Ik kan het me nauwelijks voorstellen. Het blijkt inderdaad allemaal anders te zijn. Een baliemedewerkster rekent het voor mij uit: De prijs bedraagt ca. € 100,– inclusief camper, passagier en hond. De medewerkster vertelt dat er bemiddelingssites zijn die voor jou boeken maar daarvoor een meer dan tweevoudige prijs vragen.

Op de parkeerplaats kom ik een Nederlandstalige dame tegen die idolaat van Gotland blijkt te zijn. Ze wil me bijna dwingen om vandaag nog een overtocht te boeken. Ik beloof haar dat ik vanavond nog zal boeken en dan is ze tevreden en loopt weg.
Waar is mijn pinpas?
Dan rijd ik verder naar de volgende route die me, zoals gezegd, langs tal van glasateliers en glasfabrieken leidt. Maar eerst moet er getankt worden. Eerst even mijn pinpasje pakken. Pinpasje weg. Althans niet daar waar het hoort te zijn. Terug redeneren. De laatste betaling (ad 0,09 Euro) is verricht aan de parkeerautomaat in Karlskrona. Toen ik bezig was met dit lastige apparaat raakte ik in gesprek met een Duitse familie over de manier van betalen. Waarschijnlijk heb ik toen, afgeleid als ik was, de kaart in de automaat laten zitten. Via de app van de bank heb ik de kaart tijdelijk laten blokkeren tot hij wellicht weer gevonden wordt. Dat is toch wel heel erg handig dat dat via een app geregeld kan worden zonder ingewikkelde telefoongesprekken. Maandag maar even bellen hoe ik nog een bedrag kan overmaken naar een andere betaalkaart of Visa.
Door de dennenbossen naar Värnamo
Daarna een lange rit over prima en stille wegen door grote dennenbossen naar Fäxjö en Värnamo. Ik vrees dat ik de komende weken nog heel veel dennenbossen krijg te zien.
Door tijdgebrek ben ik niet meer toegekomen aan het bezoek van een van de glasateliers. Je kunt niet alles in het leven krijgen.

Ik vind mijn overnachtingsplek op een klein plateau in de richting van Kosmon. Het is nog niet zo laat en ik loop nog een lang stuk met Luna en lees daarna nog een paar hoofdstukken in een boek van de geweldige Italiaanse auteur Sandro Veronesi. Later meer hierover.









Gelukkig toch een beetje Italië door Veronesi, ik heb net zijn nieuwste boek uit. Erg mooi.
Was dat Zwarte September. Ik heb het net uit. Ik zal er binnenkort mijn korte mening over geven. Prachtig!