Dag 10: Van Korsmon naar Gränna Gylenne Uttern

Een natuurdag met een indrukwekkend cultureel einde

Vandaag is het een dag waar ik een wandeling over de Hoge Venen van Zweden maak en aan het einde van de dag een indrukwekkend mooie kerk in Habe bezoek. (192/2.017).

Verstoorde nachtrust

De doodstille plek in Korsmon garandeerde bijna een goede nachtrust. Bijna. Want het regende vannacht en niet eens zo hard maar de regenval op de opbouw van de camper veroorzaakt binnenin behoorlijk wat lawaai. Ik ben er inmiddels wel aan gewend en slaap er gewoon doorheen. Maar Luna hoort die herrie voor het eerst hetgeen haar een beetje bang maakt en ze weigert dan ook om te slapen op haar dekentje in de bestuurderscabine en maakt me wakker door me met haar poot aan te tikken en te bedelen om op mijn voeteneind te mogen liggen. Kan ik niet weigeren en ondanks de herrie slaapt ze nu gelijk in.

Store Mosse

De hele dag zijn er gewone buien en forse buien. Maar ik laat me niet tegenhouden en ik ga op weg met een andere route dan gisteren genoemd. Ik reis richting Jönköping. Niet dat dat nu zo een mooie stad is (in tegendeel) maar omdat de route er naar toe mooi is. Ik rijd eerst naar een niets zeggend plaatsje Värnamo. Iets buiten die stad bevindt zich het natuurpark Store Mosse. Net als ik er aan kom houdt het op te regenen en dat nodigt uit tot een wandeling. Store Mosse is een hoogveen gebied te vergelijken met de Hoge Venen in de Ardennen.

Mijn jongensdroom: de bosbouw

Het park ziet er heel goed uit. Er zijn superkorte wandelingen tot meerdaagse hikes. Voor kinderen is er veel te doen en er is een uitstekend informatiecentrum. Ik vraag de dienstdoende baliemedewerker naar een brochure met wandelingen tot ca. 2 uur. Daar moet lang over nagedacht worden. Maar als excuus meldt hij dat dit zijn eerste stagedag is. Hij blijkt bosbouw te studeren in Duitsland, heeft zijn bachelor afgerond en doet nu zijn master. Ik vraag hem waarom hij voor bosbouw heeft gekozen. Puur intrinsieke motivatie. Hij maakt zich grote zorgen over de natuur. Bovendien wil hij het liefst veel buiten werken.

Wat hij wil worden weet hij nog niet precies. Ik zeg hem dat toen ik ongeveer 15 jaar oud was ik ook in de bosbouw wilde werken. Een beroepentest wees uit dat dit wel een heel naïef idee was waar geen cent mee te verdienen was (we spreken over 1965). De medewerker vraagt me wat ik toen ben gaan studeren: bibliotheekacademie en later informatiekunde. Nou ja, zegt hij, dat is toch ook leuk. Maar ik zie hem denken: niets voor mij. Ik wens hem veel succes met zijn master en hoop dat hij uiteindelijk een mooie baan in de bosbouw zal vinden.

De wandeling leidt via een bosgebied naar een grote hoogveenvlakte. Er is daar in het verleden veel turf gestoken maar nu is het een natuurgebied. Dit natuurgebied en de omliggende bossen worden bijgehouden door het gecontroleerd verbranden van deze natuur. Dit jaar zal dit hele gebied hier in de hens gestoken worden. Evenals op de Hoge Venen leiden hier ook houten voetpaden je door het gebied heen. Het gebied is enorm groot, de variëteit is er geringer dan bij de Hoge Venen maar dat maakt juist dit landschap zo indrukwekkend.

Niet bezocht: Guniliaberg

Na de lunch reis ik verder naar het noorden. Er is nog een stop voorzien in Guniliaberg waar de kunsenaar Tage Andersen met een totaalkunstwerk bezig is: beeldentuin, schilderijen, ingerichte kamers enz. Maar deze verrassing is mij niet gegund want gesloten.

Ben je gek van lucifers dan moet je naar Jönköping

Dan rijd ik door naar Jönköping. Dat is voor Zweden een grote stad. Alleen er is niets bezienswaardigs te zien. En de stad maakt ook die indruk. Jönköping staat bekend om zijn luciferproductie. Er is zelfs een Tändsticksmuseet. Maar dat is nu net niet een onderwerp dat mijn warme belangstelling heeft (wie wel vraag ik me af). Ik laat de stad dus links liggen en reis door naar Habo en dat wordt de verrassing van de dag.

Habo Kyrka

De Habo Kyrka is een Lutheraanse houten kerk die gebouwd is in 1723. De eerste kerk is hier in de 12^e eeuw gebouwd door missionarissen. Daar zijn nog enkele reliekschrijnen van overgebleven.

De huidige kerk (die uit 1723 dus) heeft de vorm van een basiliek met hoog middenschip en twee lagere zijbeuken. Daarnaast staat een grote klokkenstoel met twee klokken. Niet lang na de bouw van de kerk werd de hele kerk van binnen beschilderd door twee schilders: Johan Kinnerus en Johan Christian Petersen.

Zo eenvoudig de kerk er aan de buitenkant uit ziet, zo uitbundig is de kerk versierd aan de binnenkant. Het is indrukwekkend. Werkelijk de hele kerk is van binnen beschilderd. Er is geen vierkante decimeter overgeslagen. Het zijn typische schilderingen van volkskunst met grote expressie. De schilderingen zijn gebaseerd op de catechismus van Luther en vormen een soort stripverhaal opdat ook de ongeletterden het geheel kunnen volgen. Dat is bijzonder want de Lutherse gemeenschap is meestal niet zo uitbundig in het in beeld brengen van het evangelie. Maar hier had men er lak aan.

Ik zit me af te vragen hoe deze schilderingen op houten muren en plafond zo goed zijn gebleven door de eeuwen heen maar ik kan niets vinden over eventuele restauratiewerken en preservering ervan.

De inrichting van de kerk geeft duidelijk de klassenmaatschappij van toen weer. Op de vloer van de kerk staan de banken voor de gegoede burgerij (links de vrouwen, rechts de mannen). Vooraan voor de notabelen tot achteraan voor mensen die zich nog net tot de gegoede burgerij mochten rekenen. De galerijen in de zijbeuken zijn bedoeld voor het ‘eenvoudige’ volk.

De kerk maakt grote indruk op mij zowel door de kwaliteit van de volkskunst als door de intieme sfeer die in de kerk gerealiseerd is. Hij deed mij sterk denken aan de mooie Sollia Kirke in Noorwegen. Ook geheel van hout, ook die intieme sfeer maar niet zo uitbundig beschilderd.

Overnachting met uitzicht op Vättern

Het is inmiddels al 17.00 uur geweest en ik ga op zoek naar een overnachtingsplaats. Die vind ik na enige tijd in de buurt van Gränna met een fraai maar bewolkt uitzicht op het meer van Vättern. Snel koken en snel mijn eerste indrukken opschrijven en dan vallen Luna en ik om van de slaap.