Camperreis Spanje dag 74; van Compludo naar Burgos

Op weg naar Burgos

Op weg naar Burgos

Vandaag is het een koude dag met veel wind, mist en sneeuw. De 74e dag van de Camperreis Spanje zal niet in de boeken opgenomen worden als de meest succesvolle dag. Ik reis met enkele tussenstops naar Burgos. Het is een uiterst saaie rit die voor het grootste gedeelte door een eindeloos vlak landbouwgebied gaat. Ik kom in Burgos terecht op zo’n massale camperplek, een nachtmerrie.

Over de Camino

Vannacht was het heel erg koud en als ik opsta komt het kwik net boven de 4 graden uit. De weersvooruitzichten zijn slecht. Er wordt heel veel neerslag voorspeld.

Ik vertrek rond 9.00 uur van die mooie overnachtingsplaats langs de rivier en ik, of liever gezegd de camper moet gelijk een steilte nemen van meer dan 500 meter. Op die hoogte aangekomen rijd ik in een dikke wolk/mist en de temperatuur komt hier nauwelijks boven het vriespunt. Ik heb het met de pelgrims te doen die door de kou, regen en wind manmoedig bezig zijn hun dagelijkse etappe te lopen.

Pelgrims op de Camino in de mist

Het eerste traject doet een beetje sinister aan. Niet alleen door het weer maar ook door het feit dat het traject door verschillende spookdorpen gaat. Het bestaan is hier hard in dit gure bergklimaat en het is logisch dat de jongeren er niet meer voor kiezen om in deze regio hun leven op te bouwen. Het gevolg is leegloop. Een enkel dorp is gekraakt door een soort sekte die actief leden probeert te werven onder de pelgrims. Op de top van de bergrug staat het Cruz de Ferro. Het is een houten kromme paal met een ijzeren kruis er boven op. Pelgrims gooien bijna allemaal een steen aan de voet van het kruis. Intussen begint het te sneeuwen.

De saaiste kilometers

Als ik aan de andere kant van de bergrug weer naar beneden ga dan is er vrij plotseling een totaal ander landschap. Ik kom in een vrijwel vlak gigantisch groot landbouwgebied terecht. Het is wel imposant maar het hoofdkenmerk blijft voor mij: saai, saai, saai.

Hieronder vier foto’s genomen op een willekeurige plek in de richting

Noord

Het vlakke landbouwgebied voor Burgos noord

Oost

Het vlakke landbouwgebied voor Burgos Oost

Zuid

Het vlakke landbouwgebied voor Burgos Zuid

West

Het vlakke landbouwgebied voor Burgos West

Opwindend niet?

Ook de steden en dorpen hebben wat mij betreft niet veel te bieden. Ik ben de namen al weer bijna vergeten. De schrijvers van de reisgidsen doen hun uiterste best om nog wat interessante zaken te vinden maar in een streek die meer te bieden heeft dan deze, zouden deze zaken niet eens genoemd worden. En dan te bedenken dat de pelgrims dagen lang door deze barre streek moeten lopen door regen en wind! Ik verwacht nog wel wat van Léon maar als ik daar aankom komt de regen weer met bakken uit de hemel en op de weer-app zie ik dat daar de komende uren geen verandering in komt. Burgos moet Léon dan maar compenseren.

Sluis in Kanaal van Castilië

Het meest opwindende van de tocht was een ingewikkeld sluizenstelsel rond een paar samenkomende kanalen waaronder het Kanaal van Castilië. Het is me alleen een raadsel hoe ze hier het scheepvaartverkeer mee kunnen regelen. Niemand die ik er naar vraag weet mij een effectief antwoord te geven

Overnachtingsplek Burgos

Laat in de middag kom ik in Burgos aan. Ik wil morgen deze schijnbaar mooie stad bezoeken en ik vind een overnachtingsplaats op een parkeerplaats nabij het centrum. Er staan heel veel campers. Dit zijn niet de overnachtingsplekken waar ik gelukkig van word. Maar het is wel handig dat het centrum op loopafstand ligt.

Wat ik lees

Je ziet het is een heel korte bijdrage geworden. Dat geeft mij de gelegenheid om even in te gaan waar ik momenteel lezend mee bezig ben.Ik was met de biografie van Gorbatsjov bezig maar die moet ik op de e-reader synchroniseren en dat is helaas niet gelukt. Dus overgestapt naar boeken van Alice Munro (o.a. De liefde van een goede vrouw, Stilte en De droom van mijn moeder). Munro heeft een paar jaar geleden de Nobelprijs gewonnen en volgens mij volkomen terecht.

Ze schrijft hoofdzakelijk korte verhalen en novelles en beschikt over een fabelachtige verteltechniek. Heel precies is ze in het observeren en het neerschrijven van die observaties. Als je haar boeken leest is het net of een goede vriendin je over haar leven vertelt. Intiem en eerlijk en toch met een zekere afstand. Meestal is er sprake van een plotse gebeurtenis die het geschetste beeld onderstreept of juist helemaal overhoop gooit. Lezen dus!!!

Delen met je netwerk?
(Visited 242 times, 1 visits today)