Dag 1: Van Mechelen naar Wijnjewoude

Een eerste stop in de Friese wouden

De eerste etappe betreft een weinig opwindende route naar Friesland alwaar ik in Wijnjewoude vrienden ga bezoeken (323/323 kilometer).

Na veel uitstel eindelijk op weg naar het noorden

Het heeft even geduurd voordat ik i.v.m. lichamelijke ongemakken vandaag van start kon gaan met mijn reis naar Zweden. Van de week kreeg ik het signaal dat nader onderzoek uitwees dat er niets ernstigs aan de hand was; dus een hele opluchting.

De eerste etappe van mijn reis naar Zweden speelt zich geheel in Nederland af. Zo vaak rijd ik niet naar het noorden van het land en deze route is een prima gelegenheid om vrienden in dat noorden te bezoeken. Het is behoorlijk warm vandaag. Gisteren was het nog 30 graden. Vandaag iets koeler. Maar de goed werkende airco in de cabine en een koelmatje doen wonderen zodat Luna, onze Golden Retriever, het goed kan uitkouden. Om het uur stop ik voor 20 minuten om wat te drinken en te spelen. Na zo een pauze springt ze weer vol verwachting in de auto. Nou ja… springen… ze laat zich graag naar binnen tillen. Met 25 kilo is dat voor mij dan weer een goede training voor de lage rugspieren.

Rond 16.00 uur ben ik in Wijnjewoude aangekomen. Ed en Helene zijn broer en schoonzuster van mijn beste vriend ooit die ruim 5 jaar geleden is overleden. We hebben veel met elkaar gesproken en dierbare herinneringen gedeeld. Bovendien hebben we fantastisch gegeten. Ed kookt graag en dat is in het resultaat te proeven. Deze eerste nacht hoef ik niet in de camper te overnachten want er is in de luxe riante woonboerderij een logeergedeelte beschikbaar dat het hele vroegere woonhuis beslaat. De schuur is zeer geslaagd verbouwd tot woongedeelte. Gastvrijheid in optima forma. In de middag maken Helene en ik nog een wandeling door de mooie Friese wouden. Wat een mooi natuurgebied, wat een rust en wat een afwisseling.

Wat ik lees

Een meesterwerk: Anjet Daanje: Het lied van ooievaar en dromedaris. Het boek verhaalt in het eerste hoofdstuk over de fictieve schrijfster Eliza May Drayden. In de daaropvolgende hoofdstukken die telkenmale in tijd opschuiven komen personen aan bod die direct of indirect verbonden zijn met het leven van Drayden. Zo krijg je steeds weer een ander perspectief te zien van het leven van Drayden.

Het is een flinke pil van ruim 600 bladzijden maar het is tegelijkertijd een page-turner zodat je na de laatste bladzijde het boek met spijt terzijde moet schuiven.

Wat maakt het boek zo bijzonder? In de eerste plaats is het boek werkelijk prachtig geschreven. Volledig in de tegenwoordige tijd waardoor het boek een zekere dynamiek krijgt. Het boek is op een poëtische en empathische wijze geschreven. Daarnaast worden passages met korte zinnen afgelost met passages met langere zinnen waardoor het boek een wonderschoon ritme krijgt.

Het meest bijzondere is wel dat in ieder hoofdstuk details worden vermeld die in eerdere hoofdstukken aan bod zijn gekomen. Aanvankelijk denk je dat er sprake is van een zekere lineariteit maar dat blijkt na verloop van enkele hoofdstukken niet letterlijk het geval te zijn. De verbinding tussen de hoofdstukken is fenomenaal beschreven. Daanje moet om deze opzet tot een goed einde te brengen ongelooflijk ingewikkelde schema’s tijdens het schrijven bijgehouden hebben. Het vereist van de lezer tevens dat je het boek heel goed moet lezen om de ware schoonheid ervan naar boven te laten komen.

Het boek heeft terecht al veel prijzen ontvangen en is in de literaire kritiek steeds als uitstekend beoordeeld. In een van de kritieken werd zelfs gesteld dat het wellicht het beste Nederlandstalige boek is van de afgelopen 100 jaar. Ik kan dat bevestigen want voor mij is het ook het beste boek dat ik ooit gelezen heb. Ik ben nog maar 75 jaar dus om de eeuw vol te maken hebben de auteurs nog 25 jaar beschikbaar om Daanje te overtreffen maar ik denk niet dat ze dat gaat lukken. LEZEN dus dit fenomenale boek!!!